
පරෙස්සමට දවටාලා
ඈත ඈත සුර විමනෙන්
හදිස්සියෙන් නුඹ ආ දා
හීන හීන දුර අහසේ පියාඹන්න මට හිතුනා.....
රෝස රෝස රෝස කැලෙන්
හිටි හැටියෙම ආ හන්දා
ඒ කැලේට ආව පාර
කාටත් නොකියන හන්දා
පාට පාට මේ ලෝකෙට
එන්න කලින් නුඹ හංගා
ඇස් පියාන නුඹෙ අම්මා-මල් කැකුලේ නුඹ සින්දා...
එදා ඉදන් නුඹෙ අම්මා
නින්දක් නෑ දුක් වින්දා
හීන් හඩින් නුඹ මිමිණූ
කදුලු කවිය හිත හංගා
තුන් යාමෙම වහං වෙලා...හීන් සරින් ඉකිබින්දා....
පාට පාට පෙම් හීනෙට
හිටි හැටියේ නුඹ කැන්දා
වහං වෙච්චි අප්පොච්චා
රන් නූලක අත බන්දා...දුර ගමනක් ගොස් තිබුනා......
ෂා.......... ලස්සනයි කෞෂි....!!
ReplyDeleteදිගටම ලියමු..
ජය වේවා...!!
:)ස්තූතියි සෝරෝ
ReplyDelete